Bywa czasami tak, że miejsce do którego jedziemy wywołuje u nas wyjątkowo przyjemne odczucia. Cieszymy się tym, że tam jesteśmy, że właśnie to miejsce chcieliśmy nie tylko zobaczyć ale i poczuć :). Tak w moim przypadku było z Myanmarem. Nie będę opisywać co to za odczucia, po prostu tak już jest. Na pewno każde z Was już się z tym spotkało. Uczucie to towarzyszyło mi przez cały pobyt, niezależnie w którym rejonie kraju przebywałam.
Birma zmienia się z roku na rok ale mam nadzieję, że uroda tego miejsca pozostanie jak najdłużej.
Jezioro Inle
Pływając przez cały dzień drewnianą łódką po jeziorze Inle, zwiedzam wioski wybudowane na palach, wodne ogrody, przybrzeżne klasztory.
Rzeka Irawadi
Płynąc z Mandalay rzeką Irawadi, największą rzeką Birmy docieram do miejscowości Mingwan.
Zobaczę tutaj Mingun Pahtodawgyi czyli świątynię – piramidę. Piramida w założeniach twórcy miała przewyższyć te egipskie, jednak nigdy jej nie dokończono. Przy drodze wiodącej od rzeki w kierunku pagody wybudowane zostały dwa potężne lwy mierzące 29 m. Lwy zostały zniszczone przez trzęsienie ziemi ale to co po nich zostało obrazuje ogrom budowli.
Ze szczytu Mingun rozciąga się przepiękny widok na rzekę i okolicę. Oglądam „z góry” świątynię Hsinbyume w całej swojej okazałości, a która jest kolejnym celem mojego zwiedzania.
Droga do pagody Hsinbyume prowadzi obok świątyni, w której zawieszony jest największy na świecie dzwon wykonany z brązu, ważący 90 t.
Pagoda Hsinbyume, cała na biało.
Wracam do Madalaj zwiedzić Klasztor Shwenandaw. Golden Palace Monastery to misternie rzeźbiony drewniany klasztor, który pierwotnie był częścią Pałacu Królewskiego.
Nieopodal Shwenandaw znajduje się Pagoda Kuthodaw, czyli największa księga świata. To tutaj znajduje się 729 marmurowych płyt z wygrawerowanymi pismami buddyjskimi. Każda z tych płyt jest otoczona własną wybieloną stupą.
Bagan
Bagan, czyli cel podróży do Birmy. Od momentu kiedy po raz pierwszy zobaczyłam zdjęcie świątyń Bagan, wiedziałam że muszę tam pojechać. Jest to jedno z niepowtarzalnych miejsc na świecie, 2000 świątyń skupionych w jednym miejscu. Wchodząc na którąś z najwyższych świątyń mamy możliwość zobaczenia właśnie panoramy tych niekończących się pagód. Możliwość całodniowego przemieszczania się od świątyni do świątyni wybierając tą, którą chcemy zobaczyć od środka, zwiedzanie, spacery po bezdrożach pomiędzy mniejszymi stupami wprowadza mnie w uczucie zachwytu.
Amarpura – właśnie tutaj natrafimy na najdłuższy most na świecie wykonany z drewna tekowego, mierzy 1,2 km.
Taung Kalat – zwany Górą Popa, klasztor usadowiony w niezwykłym miejscu, na szczycie wygasłego wulkanu. Drogą do klasztoru pokonuję 777 stopni idąc na bosaka, a w wędrówce towarzyszy mi stado małp.
Wybrała się na krótki trekking po górzystym terenie w okolicach Kalaw. Dostarczył mi on nie tylko sporą dawkę tlenu 🙂 ale także wiele niezapomnianych wrażeń.
Yangon/Rangun było stolicą do 2006 r. i jest jednym z największych miast Birmy. W Yangon mieści się bardzo ważna dla wyznawców buddyzmu świątynia Szwedagon.
Szwedagon – jedno z najświętszych miejsc Birmy. Pełna kosztowności, pozłacana stupa, do której przybywają wierni i turyści z całego świata. Zachwyca kunsztem zdobień i przepychem bogactwa, w samej kopule centralnej pagody umocowane jest 8 tysięcy diamentów. Jednak głównym powodem pielgrzymek religijnych jest 8 włosów Buddy Gotam.
Kambawzathardi Golgen Palace – to rekonstrukcja pałacu królewskiego.
Złota Skała – sanktuarium w stanie Mon. Sanktuarium wzniesione na szczycie góry, a pagoda usadowiona na granitowym wyzłoconym 7,3 metrowym głazie. Dotarcie tutaj nie jest proste. Wjazd na strome wzgórze, na którym mieści się sanktuarium jest ograniczony. Należy skorzystać z miejscowego transportu, czyli przejazdu ciężarówkami przystosowanymi do przewozu osób. Na pace ciężarówek zamontowano drewniane ławki. Wchodzi na nie około 30 osób. Samochody ostro manewrują na serpentynach drogi. Atrakcja w swoistym rodzaju – rozwiane włosy, krzyk w gardle, uśmiech na ustach i te widoki…. 🙂
Leżący i siedzący buddowie w okolicach Rangunu.
Ngapali – kurort wypoczynkowy nad zatoką bengalską.
Czytając nabieram ochoty by się wybrać. Na razie nie jest to możliwe. Terminy wyjazdów zorganizowanych w ten rejon pokrywają się z okresem kiedy nie mogę brać urlopu.
A zdjęcia piękne jak zwykle