
Do Azerbejdżanu przyjechałam w 2016 r. z Gruzji w trakcie mojej podróży po Kaukazie.

Pomnik pomysłodawcy odnowy kościoła
św. Elizeusza
W niewielkiej wiosce Kish w północnym Azerbejdżanie znajduje się interesujący zabytek. W I w. zbudowano tutaj kościół Albani Kaukazkiej pod wezwaniem św. Elizeusza. Albania Kaukazka była starożytnym księstwem obejmującym tereny dzisiejszego Dagestanu i Azerbejdżanu. Aktualnie w miejscu kościoła św. Elizeusza stoi wybudowany monastyr z przełomu XII i XIII wieku. Jednak odnajdujemy tutaj pozostałości pierwszego albańskiego kościoła.






W pobliskiej Sheki ( Szeki ) mieści się letni Pałac Szekińskich Chanów z XVIII w. Pałac został pięknie ozdobiony mozaikami, ornamentami drewnianej snycerki tak z zewnątrz jak i we wnętrzach. Drewniane okna ornamentowe – sebeka z wypełnieniem kolorowego szkła ( podobieństwo witrażu ) to specjalność miejscowych rzemieślników. Do montażu drewnianych konstrukcji nie użyto gwoździ. Posiada konstrukcję antysejsmiczną. ( We wnętrzach nie wolno robić zdjęć:( ) Pałac zaliczany jest do najcenniejszych zabytków Azerbejdżanu.

W starożytności Sheki leżało na trasie jedwabnego szlaku. Do miejscowego karawanseraj zjeżdżały się karawany wiozące drogocenne towary z dalekiego wschodu.




Wyjazd w góry Kaukazu Wielkiego to przygoda pełna niespodzianek i przepięknych, panoramicznych widoków na rozciągające się pasma górskich szczytów.



ciekawe formacje skalne 

Górskie wioski w górach Wielkiego Kaukazu zimą bywają „odcięte od świata”, gdyż drogi prowadzące do nich są nieprzejezdne. W wioskach dominuje kamienna zabudowa, a domy zamieszkałe są wielopokoleniowo. Jedną z takich wiosek jest Lahic, słynąca w wyrobów metalowych i miedzianych. Tace, noże, garnki, samowary są wykonywane ręcznie w tradycyjny sposób.




Jadąc w kierunku Baku, zatrzymuję się w żółtym kanionie. Przy zboczu urwiska stoi niczym przywieszone mauzoleum Szejka Diri Baba z 1402 r. Mauzoleum jest dwukondygnacyjne z białą kopuła na dachu. Na piętro wchodzę wąskimi kmiennymi schodami. W oknach transenna rozprasza światło.
Na przeciwległym zboczu widnieją pozostałości starego cmentarza



Bogactwem naturalnym Azerbejdżanu jest ropa naftowa. Szyby wydobywcze można napotkać na polach roponośnych jak i na Morzu Kaspijskim. Próbując wykąpać się w morzu natrafiłam na tłuste grudki ropy unoszące się na wodzie. Nie polecam.


Baku jest stolicą ale też największym miastem i portem Azerbejdżanu. Mimo dynamicznego rozwoju nie przytłacza wielkomiejskim uciążliwościami.

Jednym z symboli stolicy Azerbejdżanu jest Wieża Dziewicza – Qiz Qalesi. Wieża, baszta mierzy 29,5 m wysokości. Można do niej wejść i zwiedzić. Z parteru na piętro wchodzi się po metalowej drabinie, którą w razie zagrożenia wciągano do góry. Na wyższe piętra wieży wchodzi się ciasnymi, ślimakowymi kamiennymi schodami. Na poszczególnych poziomach wystawione są ekspozycje muzealne. Wejście na sam szczyt wieży nagrodzone jest pięknym widokiem na stare miasto i zatokę Baku.


Na starówce mieści się Muzeum Miniaturowych Książek. Wśród szerokiej oferty „mini książek” znalazłam Polskie wydania.

Pałac Szachów 

Sahidler Xiyabani, pomnik i cmentarz pomordowanych przez wojska radzieckie Azerów walczących o uzyskanie niepodległości w 1990 r.

Flame Towers nocą 
Pomnik Sahidler Xiyabani



W Surakhani na przedmieściach Baku stoi pięciokątna świątynia religijna wyznawców świętego ognia – Ateszgah z XVII i XVIII w. Była ona miejscem kultu dla wyznawców zoroasrtii ale też hindusów i sikhów. Świątynia powstała dla perskich i hinduistycznych wyznawców w czasie wymiany handlowej szlaku wiodącego z półwyspu indyjskiego i Persji. Aktualnie świątynia została przekształcona w muzeum. Dziedziniec otaczają pięciokątne kamienne szerokie mury z wbudowanymi celami mnichów. Pośrodku dziedzińca stoi ołtarz, na którym płonie wieczny ogień.

cela mnichów 

Futurystyczny budynek Centrum Kultury Hejdar Alijew zaprojektowany został przez architekt Zahę Hadid. Jest niecodziennym widokiem. Biała falująca tafla mieści w środku salę koncertową, salę wystaw, muzeum, biblioteka i salę konferencyjną.




Park Narodowy Qobustanu został założony w celu ochrony prehistorycznych petroglifów. Na terenie parku znajdują się szereg wyrytych rysunków naskalnych sprzed około 20000 lat. Kręta ścieżka wiodąca kamienistym wzgórzem prowadzi do kilku niewielkich jaskiń. Na ścianach monolitycznych głazów widnieją wyżłobienia przedstawiające postacie, zwierzęta i inne znaki. Na terenie parku mieścił się też cmentarz. Odnaleziono zabytkowe chaczkary ale to już znacznie młodsze czasy.


Ze wzgórza rozciąga się piękny widok na Morze Kaspijskie.




Na półwyspie Apszerońskim jest jeszcze jedno interesujące miejsce. W wyniku wydostawania się gazu ziemnego przez mokre podłoże na powierzchnię ziemi, powstają wulkany błotne. Bulgocące stożki, pryskające błotem przypominają trochę krajobraz księżycowy.


Azerbejdżan jest ciekawym kierunkiem na turystyczne podróże, a mieszkańcy wyjątkowo mili. Ja wracam do Gruzji aby stamtąd pojechać do Armenii. Bezpośrednio niestety nie jest to możliwe. Taki ciekawy tygiel kulturowy.















































